ژول ورن
شاخصترین آثار او در پیوند تجربهٔ سفر، کنجکاوی علمی و تعلیق روایت شکل گرفتهاند: «سفر به مرکز زمین» (۱۸۶۴) نمونهای از ترکیب زیستشناسی و زمینشناسی با ماجرایی اکتشافی است؛ «از زمین به ماه» (۱۸۶۵) و دنبالهاش، مسیر پرتاب، بازگشت و جزئیات فنی سفر فضایی را با دقتی شگفت روایت میکنند؛ «بیست هزار فرسنگ زیر دریا» (۱۸۶۹–۱۸۷۰) با ناخدا نمو و «ناتیلوس» افقهای زیرسطحیِ اقیانوس را به تخیل جمعی سپرد؛ «دور دنیا در هشتاد روز» (۱۸۷۳) ریتم جهانِ صنعتی و نظم زمانبندی مدرن را به درامی مسابقهوار بدل کرد؛ و «جزیرهٔ اسرارآمیز» (۱۸۷۴) جهان بستهای میسازد که در آن علم و همکاری جمعی راه بقا را میگشاید. این رمانها بههمراه دهها عنوان دیگر پیکرهٔ «سفرهای شگفتانگیز» را شکل میدهند.
ورن از پیشگامان جدیگرفتن علم در ادبیات عامهپسند است: او فناوریهای معاصر خود—از کشتی زیرسطحی تا پرتابههای فضایی—را با واقعنمایی فنی و تخیل مهندسی تلفیق کرد و بر نسلهای بعدی نویسندگان و مخترعان اثر گذاشت. زبان ساده و شفاف، روایتهای مبتنی بر مقصد و مسیر، و بهرهگیری از پانوشتها و دادههای عددی امضای سبکی اوست. دامنهٔ اثرگذاریاش از ادبیات فراتر رفت و به سینما و فرهنگ عامه راه یافت؛ جایگاهی که امروز نیز با ترجمهها و اقتباسهای مکرر حفظ شده است.
منابع

معبد سپیده دم | یوکیو میشیما
زوال فرشته | یوکیومی شیما
اسب های لگام گسیخته | یوکیو میشیما
فرزندان کاپیتان گرانت | ژول ورن