م. ف. فرزانه نام قلمی «مصطفی فرزانه» (متولد ۱۳۰۸ شمسی؛ تهران) مستندساز؛ داستاننویس؛ مترجم. در نوجوانی از نزدیکان صادق هدایت بود. تحصیلات دانشگاهی را در سال اوّل رشتهی حقوق در تهران و از سال دوم تا دریافت درجهی دکترای حقوق بینالملل در ۱۹۵۵ میلادی در پاریس و تولوز گذراند. پس از آن در رشتهی کارگردانی و تولید فیلم و فیلمبرداری از انستیتوی تحصیلات سینمایی فارغالتحصیل شد و به کار در سینماتک فرانسه پرداخت و دستیار کارگردانانی چون بکر (Becker) و روبر برسون (Robert Bresson) شد. در ۱۹۵۹ دیپلم فستیوال ونیز را برای مستند مینیاتورهای ایرانی، و در ۱۹۶۳ جایزهی بهترین فیلم هنری فستیوال لوکارنو را برای مستند زن و حیوان از آن خود کرد. از ۱۹۶۵ مدتی در ایران بود و با وزارت فرهنگ و هنر و همچنین دانشکدهی هنرهای زیبا همکاری میکرد و در تأسیس اولین مدرسهی فنّی سینمایی و تلویزیون ملی ایران نقش مؤثر داشت. پس از بازگشت به فرانسه تا ۱۹۸۰ مسؤولیت شعب بانک صادرات در کشورهای فرانسویزبان را بر عهده داشت. از آن پس نیز به فیلمسازی و نوشتن پرداخت.
رمانها: چار درد (۱۹۸۲ (= ۱۳۶۱)؛ پاریس)؛ خانه (۱۹۸۳ (= ۱۳۶۲)؛ پاریس)؛ عنکبوت گویا (۱۹۹۶ (= ۱۳۷۵)؛ پاریس).
مجموعه داستانها: دندانها و چند داستان حیرتانگیز دیگر (۱۹۸۶ (= ۱۳۶۵)؛ پاریس).
خاطرات و زندگینامهها: آشنایی با صادق هدایت (۱۹۸۸؛ دو جلد؛ پاریس – تهران: ۱۳۷۲) بنبست (بر اساس نامههای مرتضی کیوان؛ ۱۹۹۱؛ پاریس – تهران: ۱۳۸۴)؛ صادق هدایت در تار عنکبوت (۱۳۸۴).
نمایشنامه: ماه گرفته (۱۳۵۹).
و چند اثر دیگر و چند ترجمه از آثار ادبی. برخی از کارهای هدایت را نیز به فرانسه ترجمه کرده است.
منبع: فرهنگ ادبیات فارسی / نوشتهی محمد شریفی / ویراستهی محمدرضا جعفری / انتشارات معین / چاپ دوم 1387